İnsanlar vs Bazı İnsanlar

Eski dünyada sürekli tekrarlanan bir replik vardı :"Ben yalan söylemeyi beceremem..." Yeni dünyada sürekli yaşanan tek replik var.."Yalansız yaşamam ben, yersen!". 

İnsanlar o kadar aciz, o kadar basitleştiler ki, yalanlarına inandırmak için, karşısındaki insanın değerlerini kanıt olarak gösteriyorlar. Karşısındaki insanın en savunmasız olduğu yerden yalanlarını savuruyorlar, inandırmak için hassas olunan tüm konularla geliyorlar koşa koşa. İnsanlar o kadar vicdansız ki, verilen sözleri tutmadıklarında, buna değişim diyorlar. İnsanlar o kadar bencil ki, olgunluğu söylemlerine ekliyorlar. İnsanlar o kadar egolarına yenik ki anlık tatminliklerini yaşayıp, sırtlarını bir anda dönebiliyorlar...İnsanlar için yaşama sebebini taşıyan şeye ismen bile sahip olanlar, isimsiz oluyorlar...

Ama bazı insanlar o kadar saf ki, hala bu bitik dünyada ufacık bir ışık gördüklerinde, inandıklarını savunan başka biri bulduklarında, benlik eksenlerine ortak olacak zerafeti yakaladıklarında teslim oluyorlar...Hala bir umut taşıyor bazı insanlar, belki de çok zavallıca...Ama maalesef hüsran içinde, bir adım daha dibe yaklaşıyorlar ve kabullenmeye çalışıyorlar. Bazı insanların susturuldukları gün zaferlerini kutlayan insanlara bakakalıyorlar. Bazı insanlar için en sevilen isim, en kötü  hatıra olarak gömülüyor tarihe artık...

Susuyor bazı insanlar sessiz, derin ve acı çığlıklar içinde...Ne kadar anlamlaştıramasa da insanlar..