Kendimi keşfetme peşindeyim..Eskisi kadar yormuyorum insanlığa kafamı.. yüzeyselleşmenin keyfindeyim..
Çoğu zaman izliyorum, kimbilir belki de ders çıkarıyorum, öğretiler belirliyorum.
Aşık olmuyorum uzun zamandır.. Ne kalbim acıyor, ne de acıtıyorum..Bana olanlara ise şaşırıyorum. Niye ki?
Genç olmayı özlüyorum..
Çok çalışıyorum ama iyi etmiyorum, biliyorum. Kaybediyorum, kaçıp gidiyor bir şeyler ama tutamıyorum.
Belki de tutunamıyorum.
Tutunmak da istemiyorum çoğu zaman.
Bir şey beğenmiyorum, istemiyorum, imrenmiyorum.
Yoruluyorum ama çok yoruluyorum...
Çok fikir değiştiriyorum, sanki bir şeyler arıyorum, ama aramadığımı da biliyorum.
Umutsuzum.
Mutsuz değilim ama mutlu da değilim.
Yeni yerler görmeyeli o kadar uzun zaman oldu ki...
Konuşmuyorum, anlatmıyorum. Bazen dinliyorum, bazen dinlememek için ölü taklidi yapıyorum, kandırıyorum. Aslında kandırmıyorum.
Kendi kendime mutluyum diye kendimi kandırıyorum.
Çocukları daha çok seviyorum, ama hala çocuk sahibi olmak istemiyorum.
Korkacak şeylerim çok azaldı..
Boş vakit yaratıyorum, yarattığım boş vakti nasıl dolduracağımı bilemeden vaktim doluyor.
Karpuz yemeyi özledim.
Susuyorum.
Neye ihtiyacım var hiç bilmiyorum....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder